Home » Columns » Regering, bedankt dat je onze ouderen in de steek laat!

 
 

Regering, bedankt dat je onze ouderen in de steek laat!

 

Hongerbed

Waar is de overheid mee bezig. Ik voel me machteloos en boos dat onze ouderen zo in de steek worden gelaten. Dit kan en gaat nooit goed komen. Er staan heus geen miljoenen mensen op om ineens mantelzorgers te gaan worden. En de overheid heeft er voor gezorgd dat alles zo duur geworden is. Al die regeltjes en wetten. En dure kantoren met ontelbare medewerkers op kantoor. Mensen aan de bedden en mensen die met liefde hun werk doen die zijn er nodig. Maar die krijgen nu ontslag. Schamen moeten diegene zich die het op hun geweten krijgen dat onze ouderen nog meer vereenzamen en komen te vallen thuis, heel veel ouderen gaan uitdrogen met alle gevolgen van dien.

Bezuinig op al die zakkenvullers aan de top. En diegene die de PGB bedacht heeft wat alleen maar fraude tot gevolg heeft gehad. Kinderopvangtoeslag waar mee gefraudeerd is. En wij burgers moeten bloeden voor alles wat de regering doet en niet werkt. Miljarden gaat er naar ontwikkelingslanden,terwijl ouderen hier in nederland ten onder gaan. Begrijp me goed mensen die in oorlog zijn vluchten moeten hebben ook hulp nodig maar het is een keer genoeg geweest. Nederland is nu aan de beurt.

Ik kom op voor al die lieve ouderen die zo verschrikkelijk in de steek worden gelaten door de regering en ook voor al die goede verzorgers die ontslag krijgen. En al deze mensen moeten allemaal een uitkering, heel veel krijgen financiële problemen, waar ook weer persoonlijke problemen uit voortkomen[scheiden, zelfmoord. Maar het voelt alsof dit helemaal niet belangrijk is voor onze regering. Het kan allemaal wel wat minder zakelijk. Het wordt tijd dat er een leider opstaat met meer gevoel voor alle Nederlanders. Bezuinig meer op al die medewerkers, managers, mensen aan die zogenaamde top met hun hoge bonussen. En zo zijn er nog tal van zaken waar op bezuinigd kan worden en wat nooit belangrijker kunnen zijn dan onze ouderen.

Ik werk in een verpleeghuis en heel veel ouderen beginnen zich schuldig te voelen dat ze hulpbehoevend zijn en geld kosten. We zijn niks meer waard hoorde ik een bewoonster zeggen, in de ogen van de regering, we zijn alleen maar tot last. Dat deed me veel en kon haar in mijn gedachten alleen maar gelijk geven.

Een bewoner die al eenzaam was, dhr had nl. zijn zoon verloren toen hij jonger was aan een ongeluk. Bij ons kon hij zijn verhaal kwijt en die meneer had het zo goed bij ons en was minder eenzaam door ons. Maar hij moest weer naar huis, ALLEEN, en ik zag alleen maar weer die eenzame man weer terug, met tranen in zijn ogen verliet hij ons, zo hard is dus onze maatschappij. Zo erg en jammer dat dit allemaal gebeurt en dat we het allemaal ook maar toestaan. Het kan toch niet waar zijn dat die mensen die op een knop kunnen drukken best thuis kunnen blijven. Het gaat niet werken, echt niet. Ik zie toch ook dat menig oudere bij ons af en toe en soms nooit bezoek krijgen. Hoe vaak we onze ouderen wel niet moeten stimuleren om te eten en te drinken en dat ze hun medicatie innemen en om naar een activiteit te gaan,om te wandelen enz.

Als er niemand is die dit gaat doen dan gaan er ongelukken gebeuren,door verwaarlozing en eenzaamheid.  Heel veel ouderen hebben die stimulans gewoonweg nodig zonder dwang natuurlijk en het geeft ook een gevoel dat ze er nog toe doen als we ze helpen en dat ze met een activiteit mee kunnen doen. Ik begrijp niet dat dit allemaal gebeurt en dat er niemand uit de top en vakbond opstaat. Waarom ik dit schrijf omdat mijn zus haar ontslag heeft gekregen, werkte in een verpleeghuis in Veendam. Mijn zus is zo’n lieve warme persoonlijkheid, gaf alles wat in haar mogelijkheid lag om de mensen een goed leven te bieden maar ze wordt als grof vuil buiten de deur gezet, net of je helemaal niets meer voorstelt in deze maatschappij. Ze is een persoon die alles met haar hart doet en je kunt duizenden diploma’s bezitten maar je hart is het grootste bezit wat je kunt hebben in de zorg en dat willen onze ouderen, met liefde verzorgd worden.

Margriet Roelfsema Rogaar
Share Button

Laat uw mening horen!

Reageer op de Facebookpagina of via Twitter.